Nowe życie w technikolorze

"Świat jest pełen niesprawiedliwości.

Bankier może napisać zły poemat i nic.

A niech tylko poeta spróbuje wypisać zły czek"

(Thomas Stearns Eliot)

Na studiach, na zaliczenie zajęć z literatury musiałam przygotować według pewnego modelu streszczenia kilkunastu lektur. Czytanie było zawsze moją pasją ale niestety etykietkowanie książek jako lektur podjudzało mój opór. I kiedy inni tworzyli komitet kolejkowy by zdobyć kolejną pozycję do opracowania, czytałam coś innego.

Miałam na roku prymuskę, która otrzymawszy listę lektur jeszcze tego samego dnia szła do biblioteki by wypożyczyć co się tylko uda. Tym sposobem pracowita Agnieszka miała opracowania gotowe na długo przed resztą roku. A że przy okazji nie lubiła się dzielić z innymi owacami własnych działań - nam to nie pomagało w żaden sposób.

Moje streszczenia opracowywałam w weekend poprzedzający oddanie dossier. Podstawą były wszelkie możliwe streszczenia jakie udało mi się znaleźć (do dziś jestem dumną posiadaczką Nędzników w wersji kilku tysięcy słów).

Tydzień później wykładowca oddał nasze opracowania. Ku mojemu zdumieniu zostałam okrzyknięta autorką najlepszego dossier. Prymuska Agnieszka dostała czwórkę. Moją nagrodą oprócz oceny było zwolnienie z przygotowania podobnego dossier w kolejnym roku.

W ostatni wtorek dostałam pochwałę za pracę, którą wykonywałam w wakacje. Pochwale i wysokiej ocenie towarzyszył zastrzyk finansowy. Czy napracowałam się nad tym najbardziej z wszystkich osób w sprawę zaangażowanych? Nie. Choć tym razem (a nie jak w przypadku lektur) napracowałam się całkiem sporo. I zajmując się tym samym przedsięwzięciem za rok, napracuję się bardziej. Bo sprawiedliwość to głównie sprawa sumienia.